|
تا کی عاشق باشم و از عشقم دور ؟
تا کی اسیر تنهایی هایم باشم و از یارم دور .....؟
تا کی باید به خاطر دوری تو اشک بریزم و حسرت آن
دستهای گرمت را بکشم...؟
تا کی باید به خدای خویش التماس کنم تا تو را به من
برساند ، نزدیک و نزدیک تر کند
تا بتوانم تو را در آغوش بگیرم؟...
تا کی باید صدای غم انگیز آواز مرغ عشق را بشنوم
و دلم برایت تنگ شود؟ تا کی باید غروب پر درد
عاشقی را ببینم و دلم بگیرد!
تا کی باید تنهایی به خورشیدی که آرام آرام به پشت
کوه ها می رود نگاه کنم و
تا کی باید لحظه ها و ثانیه ها را یکی یکی بشمارم تا
لحظه دیدار با تو فرا رسد؟ خسته ام !
یک خسته عاشق بی سر پناه.... عاشقم !
یک عاشق دیوانه سر به هوا .....
تا کی باید کنج اتاق خلوت دلم بنشینم و با قلم و کاغذ
درد دل کنم؟...
تا کی باید دلم را به فرداها خوش کنم و پیش خود
بگویم آری فردا وقت رسیدن است!
تا کی باید در سرزمین عشاق سر به زیر باشم و
چشمهای خیسم را از دیگران پنهان کنم؟
تا کی باید بگویم که عاشقم ، ولی یک عاشق تنها ،
عاشقی که معشوقش در کنارش نیست!
تا کی باید به انتظارت زیر باران بنشینم و همراه با
آسمان بنالم و ببارم....
و تا کی باید با دستهای خالی ، با آغوش سرد ،
با چشمانی
خیس و شاکی زندگی کنم؟ آری تا کی باید تنها صدای
مهربان تو را بشنوم
ولی در کنار تو نباشم! تا کی؟
| 
